Dede Efendi’den…

'Osmanlı Mozaiği: Kadın Bestekarlar' Albümü'nden

Sensiz Yarım

Her şey yarım

Dışarıda sensiz bir pazartesi

Yeniden başlamak lazım

Hatırlamamak galiba en iyisi

Sensiz yarım

Yaşanacak ne varsa

Bir yanm

Merhaba diyor yeni gelen sabaha

Zifir karanlıkta kalmış

Sensiz yarım

Şarkılar yarım

Susmuş radyolarda aşk

Çekip gidişin gibi

Kapkara büyüyor yokluğun cehennemi

Yanıyor tutuşmuş yarım

Resimler yarım

Gözlerin yok saçların yok

Elele gülmüşüz güllerin önünde

Ellerin yok

Ağlıyor gülen yarım

Sözler yarım

Unutulmuş ne varsa sevdaya dair

En güzel yerinden susmuşsun aşkı

Seni seviyorum desen ne olur

Lal olmuş söyleyen yarım

Kapılar yarım

Vurup gidişin arkana bakmaksızın

Bir sızı bırakmışsın

Acıyor her kapı çalınışta

Seni bekleyen yarım

Sensiz yarım

Yaşanacak ne varsa

Bir yarım

Merhaba diyor yeni gelen sabaha

Zifir karanlıkta kalmış

Sensiz yarım

Aşk yarım

Ben yarım

Her şey yarım

Dışarıda sensiz bir pazartesi

Yeniden başlamak lazım

Hatırlamamak galiba en iyisi

İbrahim Sadri

Canım İstanbul

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.

İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;

O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,

Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canim;

Vatanim da vatanim...

İstanbul,

İstanbul...

Tarihin gözleri var, surlarda delik;

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...

Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at;

Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;

Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare?

Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet;

Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet...

O manayı bul da bul!

İlle İstanbul’da bul!

İstanbul,

İstanbul...

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...

Bir ses, bilemem tambur gibi mi, ud gibi mi?

Cumbalı odalarda inletir katibi mi...

Kadını keskin bıçak,

Taze kan gibi sıcak.

İstanbul,

İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler!

Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler...

Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,

Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu.

Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından

Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Gecesi sümbül kokan

Türkçe’si bülbül kokan,

İstanbul,

İstanbul...

Necip Fazıl Kısakürek

Ben Sana Mecburum

ben sana mecburum, bilemezsin

adını mıh gibi aklımda tutuyorum

büyüdükçe büyüyor gözlerin

ben sana mecburum, bilemezsin

içimi seninle ısıtıyorum

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

bu şehir, o eski İstanbul mudur?

karanlıkta bulutlar parcalanıyor

sokak lambaları birden yanıyor

kaldırımlarda yağmur kokusu

ben sana mecburum, sen yoksun

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

insan bir akşamüstü ansızın yorulur

tutsak, ustura ağzında yaşamaktan

kimi zaman ellerini kırar tutkusu

birkaç hayat cıkarır yaşamasından

hangi kapıyı çalsa, kimi zaman

arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatih`te yoksul bir gramofon çalıyor

eski zamanlardan bir cuma çalıyor

durup köşe başında deliksiz dinlesem

sana kullanılmamış bir gök getirsem

haftalar ellerimde ufalanıyor

ne yapsam,ne tutsam, nereye gitsem

ben sana mecburum, sen yoksun

belki haziranda mavi benekli çocuksun

ah seni bilmiyor kimseler, bilmiyor

bir şileb sızıyor ıssız gözlerinden

belki Yeşilköy`de uçağa biniyorsun

bütün ıslanmışsın, tüylerin ürperiyor

belki körsün, kırılmışsın, telaş içindesin

kötü rüzgâr saçlarını götürüyor

ne vakit bir yaşamak düşünsem

bu kurtlar sofrasında belki zor

ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

ne vakit bir yaşamak düşünsem

sus deyip adınla baslıyorum

içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

hayır, başka türlü olmayacak

ben sana mecburum, bilemezsin

Atilla İlhan

Kaldırımlar

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Sanki beni bekleyen bir hayâl görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;

Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor;

Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...

Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;

Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;

Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;

Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!

Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;

İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.

Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;

Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!

Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;

Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.

Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,

Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..

Necip Fazıl Kısakürek

'Kitap Cafe' Söyleşileri

http://okudumyazdim.net/kitapcafe

Bir Yğit Vardı - Erdal Şen

Donuklar - Durali Yılmaz

Modern Mimarlık ve Şehircilik

Osmanlı Sikkeleri - Atom Damalı

Biz Aslında Neyiz - Hüseyin Tunç

Başlangıç Noktasına Geri Dön - Cem Uçan

Sözün Özü - Celal Üster

Aynı Göğün Uzak Yıldızları - Sıddık Akbıyık

Şair Fatih: Avni - İskender Pala

Sıra Dışı Bir Jöntürk - A. Turan Alkan

Efendime Söyleyeyim - Mesut Varlık

Orhan Gencebay Filmlerini Anlatıyor

Bir Osmanlı Mucizesi Mimar Sinan

Osmanlı'nın Doğu Siyaseti - Ramazan Balcı

Güleryüzlü Frankoculuğun Dramı - Osman Can

Modern Bilim Felsefe ve Tanrı - Caner Taslaman

Ayraç Dergisi - Yunus Emre Tozal

Kitap İçin 1-2 - Selçuk Altun

Doğunun Büyüsü A. Haydar Haksal

Srebrenica Katliamı - Mehmet Koçak

Türkiye'de Demokratikleşme

İstanbul - Rüknü Özkök

Suikaslar Cumhuriyeti - Atilla Akar

Sinemada Kurgu Bülent Küçükerdoğan

Türkçe Günlükleri - Feyza Hepçilingirler

İsrail Lobisi - Mesut Özcan

Beethoven'ın Gözleri - Berat Demirci

Hz. Şuayb - Abdullah Yıldız

Okuma Biçimleri - Hilmi Yavuz

Türkiye Üniversite Tarihi - Emre Dölen